یکی بیاد منو بدزده لطفا

تو زمان جا به جام کنه

گیر افتادم توی مزخرف ترین لحظه های دنیا

درونا احساس خالی بودن دارم:)

احساس ناراحتی وحشتناکی که هیچجوری نمیتونم قورتش بدم یا حتی بعد قورت دادن هضمش کنم!

هی همه ی دغدغه ها و ناراحتیا و اینا رو تلنبار میکنم رو هم میذارم گوشه ی دلم و هار هار به زندگی میخندم ,ولی میدونید چیه اون گوشه ی دلم خعلی خعلی درد میکنه

ساعت 5:55دقیقه ی صبح ,

با کافئین زندم

شب ساعت 9:30برخواهم گشت

میدونیداز خوبیای بیان چیه؟

این که اولا آی پی و شهر و کشور و نوع گوشی و غیره ی نظر دهندگانو میذاره

دوما همون موارد قبلو برای کسایی که کپی میکنن میذاره

لطف کن نیا اینجا

اینجا مال منه

نمیخوام تو توش باشی یا بخونیش یا کامنتای مسخرتو بذاری برای من

برو پشت سرتم نگاه نکن

در ضمن ,اره ازت متنفرم ,هر چی بیشتر میگذره و مسخره بازیات بیشتر میشه بیشتر متنفرم ازت

برو بیشتر از این عصبانیم نکن و نذار تو هم باز اضافه بشی به عصبانیتام

یک کچل صحبت میکنه

میشه یکی بیاد باهاش دعوا کنم بلند بلند جیغ و داد بکشم ,حتی از دلخوریای شونصد روز قبلم بگم بعدم های های های گریه کنم بعدم بریم بستنی بخوریم؟

فرقی نداره تلویزیون چی نشون بده بابای عزیزم همواره نظرات کارشناسیشو اعلام میکنه :دی

اگه سلامی در کار باشه ,خدافظی بی معنیه(بگذریم از معنی لغویشون)

اگه قرار بود روزی دوباره بهت سلام بدم,هیچوقت خدافظی نمیکردم!

اگه بفهمید چی میگم البته

قبل از اینکه از دیگران انتظار داشته باشیم دروغ نگن ,باید از خودمون انتظار داشته باشیم که چیزی نپرسیم که دیگران مجبور باشن دروغ بگن!یا جوری نباشیم که دیگران مجبور بشن دروغ بگن

قدیم تر ها که بود صدای زنگ دوچرخه اش خبر از امدنش میداد

قدیم تر ها که می گویم منظورم زمانی است که هنوز موهای سفیدش را زیر کلاه سبزش پنهان میکرد

همان موقعی که هر روز صبح بوی نان تازه در خانه یشان میپیچید

همان موقعی که دوره اش میکردیم و یکی یکی هفتگی هایمان را میداد

حالا خیلی وقت است که دیگر قدیم تر ها نیست ولی هنوز هم هر بارصدای زنگ دوچرخه می اید می روم به قدیم تر ها ,که "بود"